Słowo wdzięczność powinno być stałym elementem naszego życia. Wielu ludzi potrafi prosić o pomoc i gdy już ją dostaną zapominają o wyrażeniu wdzięczności. Dług wdzięczności wobec ludzi, którzy kiedyś nam pomogli i wyciągnęli do nas dłoń, powinien gościć w naszych sercach i nie wolno o nim zapominać.
Możemy być wdzięczni również za jakąś sytuację życiową lub wydarzenie, które pomogło nam przetrwać zły czas. Nie bójmy się być wdzięczni i nauczmy się o wdzięczności głośno mówić. Nie wstydźmy się jej wyrażać. Każdy w zaciszu swojego serca powinien się zastanowić za co i komu jest lub powinien być wdzięczny. Myśli są ulotne, więc dobrze jest zapisać je na kartce. Jestem pewna, że czysta kartka szybko się zapełni. Wdzięczność w moim przekonaniu to pewien element odwagi, dlatego nie rozumiem, dlaczego niektórzy tak się jej boją. Czy wstydem jest bycie wdzięcznym za coś?
Czar wdzięczności polega na tym, że prowadzi do szczęścia i przecież o to w życiu chodzi. Za co byłbyś wdzięczny, gdyby jutro miał się skończyć świat? Wdzięczność jest pięknym zjawiskiem i często jej urodę doceniamy zbyt późno. Człowiek, który potrafi żyć w zgodzie z wdzięcznością zachowuje estetykę i elegancję swojej duszy.
Każdy w głębi serca wie, ile i jakie popełnia błędy i mimo to, wielu z nas wciąż to robi. Czas jest bardzo cenny i kiedyś się skończy, dlatego tak ważne jest, aby zdążyć wyrazić wdzięczność wobec tych, którzy na to zasługują. Wdzięczność można wyrazić na wiele wspaniałych sposobów, ale często wystarczy podarować jedno magiczne słowo „dziękuję”. Naucz się żyć w przyjaźni z tym słowem, bo znaczy ono więcej niż ci się wydaje. Skieruj swój wzrok i uwagę na powody do wdzięczności, a życie przyniesie ci wiele miłych chwil, które zaczniesz w końcu doceniać.
Z książki "Skaleczone dusze"